De Pot, Markelo (Overijssel)

Het begint allemaal eind zestiende eeuw, met een herberg genaamd Die Poth. Ook namen als Oude Pot en Kleine Pot en verwijzingen naar een tapperij komen voorbij en misschien zijn het zelfs wel twee herbergen vlak naast elkaar. Hoe dan ook, van de eerste vermelding van Die Poth in 1583 loopt een rechte lijn naar de huidige Herberg de Pot aan de Potdijk, onderdeel van de Hessenweg, de handelsroute tussen Duitsland en Deventer.

Een herberg hier heeft daardoor kans van slagen en dat weten ook de verschillende eigenaren tussen 1583 en 1832. In die 250 jaar zijn aan de herberg annex boerderij namen gekoppeld van mensen die vooral afkomstig zijn uit Goor, zoals Johan ten Fruchte, de heer Pastoor (achternaam of functie), burgemeester Jan Willem Sprakel, stadsdienaar Berent ten Zijthoff en Jan Egberts. Deze laatste vindt, naar verluidt, als hij bij De Pot arriveert een nest jonge wolven in de bedstee.

In 1832 wordt Jan Scholten eigenaar van de boerderij en tapperij. Dat is het begin van een dynastie die nog steeds de scepter over De Pot zwaait, met inmiddels de zevende generatie. De Scholtens verbouwen het pand en breiden de grond uit van 7,5 tot ruim 28 hectare. Veel later wordt de deel veranderd in een kleine feestzaal. Ook komt er een terras, dat steeds groter wordt, plus speeltuin.

Tot generatie zes zijn het de mannen die de herberg overnemen, met achtereenvolgens de voornamen Hermannus, Jan, Hendrik Jan, Jan en Henk, maar bij de laatste generatiewissel neemt de vrouw het heft in handen: Susan Boode-Roeterdink, achterachterachterachterkleindochter van Jan Scholten uit 1832, met haar man Teunis-Jan Roeterdink.

Alle Scholtens en hun nakomelingen hebben één ding gemeen: ze houden de gelagkamer zoals ze die erven, als ouderwetse boerenkeuken met letterdoeken en oude prenten van jachttaferelen aan de muur. Daarbij staat ouderwetse gezelligheid centraal en gastvrijheid en persoonlijke aandacht voorop. In De Pot is iedereen welkom om aan te schuiven voor koffie of bier van de tap of iets anders en de bar gaat pas dicht als de laatste gast het café heeft verlaten.

Met dank aan Herberg de Pot | Heemkunde Markelo, Tubantia, Wikipedia