In de Blaauwe Hand, Nijmegen (Gelderland)

In de Blaauwe Hand, het oudste café van Nijmegen, is ook gevestigd in een van de oudste panden van de stad. Oorspronkelijk vormt dit met de huizen ernaast één gebouw: de Lakenhal uit 1320. De blauwgrijze pilaren her en der in de gevels en in de panden stammen nog uit die tijd.

De begane grond is dan een open ruimte als overdekte marktplaats voor het laken en andere handelswaar. Op de eerste verdieping bevinden zich de weverij en de lakenververij. Dit verven is handwerk en de lakenververs zijn herkenbaar aan hun blauwe handen omdat ze veel met indigo werken, een donkerblauwe kleurstof.

Omstreeks 1540 is het gedaan met de lakenhandel en wordt het gebouw opgedeeld in aparte woon- en werkruimten. Op kleine schaal wordt er nog wel geweven en geverfd. De ruimte waarin nu Café In de Blaauwe Hand zit ontstaat in 1542 als een dranklokaal dat populair is bij de overgebleven lakenververs. In de volksmond ontstaat daarom al snel de naam “Blaauwe hand”.

In 1797, tijdens de Franse bezetting, moeten huizen een nummer of een naam gaan voeren. Dat is ook het moment dat de gevelsteen met de tekst De Blaauwe Hand wordt bevestigd in de voorgevel, inclusief het bijbehorende jaartal. Omstreeks 1870 is het café grondig verbouwd, met name de voor- en achtergevel. Uit die tijd stammen de fraaie houten puien.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog heeft de rij Lakenhalpanden relatief weinig schade geleden, in tegenstelling tot de rest van het oude centrum. In 1953 geeft kroegbaas Van Ooijen als eerste het café officieel de naam ‘In de Blaauwe Hand’. Voorheen zijn het steeds de namen van de uitbaters die aan het café worden gekoppeld. In 2000 wordt het oudste café van de stad zeer grondig gerestaureerd zodat het ook in de zesde eeuw van zijn bestaan mee kan en hopelijk nog een hele lange tijd daarna.

Met dank aan Café In de Blaauwe Hand | fotograaf Edwin Smits, mijngelderland.nl